Ankara’ya İz Bırakanlar: Bülent Ecevit

Mustafa Bülent Ecevit (28 Mayıs 1925, İstanbul – 5 Kasım 2006, Ankara),

Türk gazeteci, şair, yazar, çevirmen ve siyasetçi.

Kalbi dizelerde, vicdanı millette atan bir isim…(ana spot)

Mütevazı yaşam, büyük duruş…

Sert rüzgârlara karşı dimdik duran bir irade…

Gücün değil, zerafetin simgesi

Karaoğlan; sadece bir lakap değil, halkın kalbine yazılmış bir liderlikti.

Kalabalıklara değil, vicdanlara hitap eden bir liderdi.

Onun siyasetinde en güçlü makam, halkın gönlüydü

Sessiz konuştu, derin iz bıraktı.

Türkiye Cumhuriyeti’nin eski başbakanı, çalışma bakanı, devlet bakanı ve başbakan yardımcısıdır.

Siyasi kariyeri boyunca üçü koalisyon hükûmeti olmak üzere beş hükûmet kurmuş, 1974, 1977, 1978-1979 ve 1999-2002 yıllarında Türkiye başbakanlığı görevini üstlenmiştir. 1972-1980 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanlığında, 1987-2004 yılları arasında ise Demokratik Sol Parti genel başkanlığında bulunmuştur. 1961-1965 yılları arasında İsmet İnönü tarafından kurulan hükûmetlerde çalışma bakanı olarak yer almıştır.

Bülent Ecevit, 1944 yılında Robert Koleji‘nden mezun olmuştur. Önce Ankara Hukuk Fakültesi, sonra da Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi İngiliz Filolojisi bölümüne kayıt yaptırmasına rağmen yükseköğrenimine devam etmemiştir. İngiltere’de bulunduğu yıllarda Londra Üniversitesine kayıt yaptırmıştır. Burada İngiliz Dili ve Edebiyatı, Sanskritçe, Bengalce ve sanat tarihi üzerine eğitim almıştır.

Bülent Ecevit, lise hayatından beri edebiyatla uğraşmış ve şiirler yazmıştır. Kendini emekli gazeteci olarak tanıtan ve Bengalce, İngilizce ve Sanskrit dillerinde çalışmalar yapmış olan Ecevit, ilk çevirisini 1941 yılında 16 yaşındayken Rabindranath Tagore‘nin Gitanjali eseri ile yapmış ve kendi şiirlerini de kitap hâlinde yayımlamıştır.

Ecevit, çalışma hayatına 1944’te Basın Yayın Genel Müdürlüğünde çevirmenlik yaparak başlamıştır. 1946-1950 yılları arasında Londra Elçiliğinin basın ataşeliğinde kâtip olarak çalışmıştır. 1950 yılında Cumhuriyet Halk Partisinin yayın organı olan Ulus gazetesinde çalışmaya başlamıştır. 1951-52’de yedek subay olarak askerliğini yaptıktan sonra yeniden gazeteye dönmüştür. Ulus gazetesi Demokrat Parti tarafından kapatılınca Yeni Ulus ve Halkçı gazetelerinde yazar ve yazı işleri müdürü olarak görev yapmıştır.

1955 yılında Amerika Birleşik Devletleri‘nin Kuzey Karolina eyaletinin Winston-Salem kentinde, The Journal and Sentinel‘de konuk gazeteci olarak çalışmıştır.1957’de Rockefeller Foundation Fellowship Bursu ile yeniden ABD’ye gitmiş, Harvard Üniversitesinde sekiz ay sosyal psikoloji ve Orta Doğu tarihi üzerine incelemeler yapmıştır.

Karaoğlan: Halkın İçinden Doğan Lider (ara spot gibi girerek alt metni verelim)

1970’lerde Ecevit, özellikle “toprak işleyenin, su kullananın” gibi sloganlarla köylü ve işçi kesime hitap etti. Bu yaklaşım, onu elit siyasetçi profilinden çıkarıp halkın içinden biri haline getirdi. Böylece “Karaoğlan” lakabı doğal şekilde benimsendi.

Ecevit’in koyu saçları ve o döneme göre genç, dinamik görüntüsü, Anadolu’da “kara oğlan” ifadesiyle örtüştü. “Kara” burada sadece renk değil; güçlü, yiğit, halktan biri anlamı da taşırdı. Ecevit’in başbakan olduğu dönemde gerçekleşen Kıbrıs Barış Harekâtı, onun liderlik imajını güçlendirdi. Bu süreçten sonra “Karaoğlan” adı, sadece sempatik bir lakap değil, aynı zamanda kararlı, milli duruş sergileyen lider anlamı kazandı.

Bülent Ecevit, sade dili ve kararlı duruşuyla siyaseti halkla buluşturarak “Karaoğlan” unvanını bir sevgi ifadesine dönüştürdü.

Siyasi kariyerine ilk 1954 yılında CHP‘de başlayan Ecevit, ilk kez 1957 genel seçimlerinde CHP Ankara milletvekili olarak Meclis’e girmiştir. 1972 yılında istifa eden İsmet İnönü’nün yerine genel başkanlığa seçilmiştir. Genel başkanlığı sırasında partisi 1973 genel seçimlerinde %33,3 oy almıştır. 1974 yılında genel başkanlığını Necmettin Erbakan‘ın yaptığı Millî Selamet Partisi ile kurduğu koalisyon hükûmetinde ilk defa başbakanlık görevini almıştır.

Ecevit’in başında olduğu hükûmet, askerî müdahale kararı aldı. 20 Temmuz’da başlayan Kıbrıs Barış Harekâtı‘nı 14 Ağustos’taki II. Barış Harekâtı izledi. Kıbrıs Harekâtı’ndan sonra Ecevit, “Kıbrıs Fatihi” olarak anılmaya başladı.

Kıbrıs Barış Harekâtı sırasında dönemin başbakanı olan Ecevit, harekâttan sonra ziyaret ettiği adada büyük bir coşkuyla karşılanmış ve barış güvercini uçurmuştu. Daha sonra düzenlediği mitinglerde güvercin uçurmaya başladı. “Savaşın Şahini, Barışın Güvercini Karaoğlan” sloganı eşliğinde uçurulan güvercinler yaygınlaştı.

1978 yılında yeni bir hükûmet kurarak tekrar başbakan olmuştur. 14 Ekim 1979’da yapılan ara seçimlerde başarısızlığa uğrayan Ecevit görevden çekildi ve  25 Kasım 1979 tarihinde MSP ve MHP‘nin desteğiyle bir azınlık hükûmeti kurdu. Ecevit, tekrardan Ana Muhalefet Lideri oldu.

Ecevit, 7 Kasım 1982 halk oylamasında kabul edilen 1982 Anayasası‘nın geçici 4. maddesi ile diğer bütün partilerin ileri gelenleriyle birlikte on yıl siyaset yasaklıları kapsamına alındı ve eşi Rahşan Ecevit’in başkanlığında kurulan Demokratik Sol Parti‘nin (DSP) kurulması çalışmalarını destekledi.

Sadece parti kuruluşunda değil, Rahşan Ecevit ile omuz omuza, gönül gönüle, bir ömür aynı istikamette yürüdüler. Bülent Ecevit ile Rahşan Ecevit, hayatlarını yalnızca bir evlilik bağıyla değil, aynı zamanda güçlü bir yol arkadaşlığıyla şekillendirmiş iki isimdi. Onların hikayesi; sevginin, sadakatin ve dayanışmanın en sade ama en derin halini yansıtır.

Zorlukların, mücadelelerin ve siyasi çalkantıların içinde bile birbirlerine olan bağlılıklarından vazgeçmediler. Hayatı birlikte omuzladılar, kararları birlikte aldılar, aynı hedefe doğru birlikte yürüdüler. Onların ilişkisi, yalnızca iki insanın birlikteliği değil; aynı zamanda ortak bir idealin ve ortak bir duruşun ifadesiydi.

1987 yılında yapılan referandumla eski siyasilerin siyaset yasağı kaldırılınca (%50,16) Bülent Ecevit, DSP’nin başına geçti. 20 Ekim 1991 seçimlerinde ulusal birliğin ve laikliğin korunması gerektiğini vurgulayan Ecevit, Türkiye’nin önder ülke durumuna gelmesi gerektiğini savundu.

11 Ocak 1999’da DSP azınlık hükûmetini kurarak yaklaşık 20 yıl aradan sonra 4. kez başbakan oldu. 3 Kasım 2002’de yapılan erken genel seçimlerde DSP %1,22 oy oranıyla barajı aşamadı ve Ecevit, 22 Mayıs 2004 tarihinde düzenlediği basın toplantısıyla halefini ilan etti ve 24 Temmuz 2004 tarihinde yapılan 6. Olağan Kurultay ile aktif siyaseti bıraktı.

Bülent Ecevit, 5 Kasım 2006 tarihinde Ankara’da hayatını kaybetti. Ölüm nedeni, uzun süredir devam eden sağlık sorunları ve buna bağlı komplikasyonlardı. Vefatı, Türkiye genelinde büyük yankı uyandırdı. Zor ekonomik ve siyasi koşullar altında geçen son yıllarına rağmen, ölümünde gördüğü büyük ilgi, onun Türk siyasetinde bıraktığı derin iz ve güçlü halk bağını açıkça ortaya koymuştur.

Ankara’nın ruhuna ve vakarına yakışan duruşuyla ülkemize kazandırdığı eşsiz değerler için; şükran, minnet ve saygıyla yad ediyoruz.

^{GÖRSELLERİ ALINABİLECEK YAYINLARI}

^{ATATÜRK VE DEVRİMCİLİK}

^{ORTANIN SOLU}

^ŞİİRLER

^{EL ELE BÜYÜTTÜK SEVGİYİ vb. Erdem ?}